Parodontologie

Een stralende lach begint met gezond tandvlees
Onze ogen nemen de harmonie tussen onze witte tanden en ons gezond en roze tandvlees duidelijk waar.
Ontstoken tandvlees zorgt niet alleen voor een minder fraaie lach maar brengt ook het gevaar met zich mee dat de verankering van onze tanden en kiezen (het parodontium: bindweefselvliesje en kaakbot rondom onze gebitselementen) wordt aangetast en zich terugtrekt.
Hierdoor kunnen onze tandhalzen bloot komen te liggen. Gevoeligheid,  lelijke lange tanden of zelfs het verlies van gebitselementen kunnen het gevolg zijn.
Wij hebben een gespecialiseerd team en netwerk waarmee wij ervoor kunnen zorgen dat tandvleesziektes kunnen worden voorkomen of kunnen worden behandeld.
Indien gebitselementen in verband met parodontitis niet behouden kunnen blijven of verloren gaan kunnen wij optimale en deskundige oplossingen aandragen om het gebit cosmetisch en functioneel weer optimaal te reconstrueren.

Het verloop van parodontitis
De ontsteking in de tandvleesrand kan zich uitbreiden in de richting van het kaakbot. Er ontstaat een ruimte tussen de tand en het tandvlees. In deze ruimte vormt zich ook weer tandplak. Door deze tandplak verplaatst de ontsteking zich nog dieper. De vezels gaan door de ontsteking kapot en het kaakbot wordt afgebroken. Hierdoor wordt de ruimte groter en ontstaat een pocket. In de verdiepte pockets verkalkt de tandplak gedeeltelijk tot tandsteen. Deze voortschrijdende ontsteking met afbraak van vezels en kaakbot heet parodontitis.

Bij parodontitis kan het tandvlees rood, slap en gezwollen zijn en gaan bloeden bij het poetsen of bij het eten. Het tandvlees kan zelfs op den duur gaan terugtrekken. Ook een vieze smaak of een slechte adem kunnen duiden op parodontitis. Parodontitis geeft zelden pijnklachten. Vaak zijn al deze verschijnselen echter afwezig! Daardoor kan parodontitis lang onopgemerkt blijven.

Gevorderde parodontitis
Pas in een gevorderd stadium van parodontitis kunnen er klachten ontstaan. Die kunnen bijvoorbeeld bestaan uit het los gaan staan van tanden en kiezen of het ontstaan van ruimtes tussen tanden. Als het tandvlees ver is teruggetrokken, kan dat een lelijk gezicht geven. Doordat bij terugtrekkend tandvlees de wortels gedeeltelijk bloot komen te liggen, kunnen de tanden en kiezen erg gevoelig zijn bij het poetsen. Dat kan ook het geval zijn bij het nuttigen van warme, koude, zoete of zure dranken en spijzen. Door parodontitis kan er uiteindelijk zoveel kaakbot verloren gaan dat de tanden en kiezen al hun houvast verliezen en uitvallen.

Niet iedereen krijgt parodontitis. Dit komt o.a. doordat van persoon tot persoon verschillende soorten en aantallen bacteriën in de tandplak voorkomen. De 'agressiviteit' van die bacteriën kan sterk verschillen. Daardoor zal de tandplak van de ene persoon veel schadelijker zijn dan die van een ander. Ook de algemene weerstand tegen bacteriën in de tandplak speelt een belangrijke rol. O.a. roken vermindert de weerstand tegen bacteriën in de tandplak.

Onderzoek en behandelplan
Ontstoken tandvlees kan rood, slap en gezwollen zijn. Ook kan het gaan bloeden bij het poetsen of het eten. Maar deze verschijnselen zijn lang niet altijd aanwezig. Daarom wordt ontsteking van het tandvlees met een zogenaamde pocketsonde opgespoord. De pocketsonde wordt hiertoe in de pocket geschoven: als daarbij een (kleine) bloeding optreedt, is het tandvlees ontstoken. Door de pockets rondom alle tanden en kiezen met de pocketsonde te onderzoeken, kan worden vastgesteld waar het tandvlees gezond en waar het ontstoken is.

Met de pocketsonde wordt ook gemeten of de pocket verdiept is. Vanaf 4 mm is sprake van een verdiepte pocket.
Met behulp van röntgenfoto's wordt vastgesteld of, en hoeveel, kaakbot verloren is gegaan door de ontsteking in het tandvlees.

Ook wordt nog vastgesteld of tanden en kiezen al losstaan door het botverlies, of het tandvlees is teruggetrokken en waar tandplak en tandsteen op de tanden en kiezen zit.

Met al deze gegevens, die worden genoteerd in een zogenaamde parodontiumstatus, bepaalt de mondhygiënist welke tanden en kiezen, wel, misschien, of niet meer te behouden zijn. De tandarts bespreekt tenslotte met u het voorstel voor de behandeling en de volgorde waarin die zal worden uitgevoerd. Tenslotte wordt de overeengekomen behandeling vastgelegd in een behandelplan.

Bij zeer ernstige parodontitis kan de mondhygiënist ook nog een bacteriologisch onderzoek van de tandplak laten uitvoeren. Hiervoor wordt tandplak uit een aantal verdiepte pockets gehaald. Een bacteriologisch laboratorium stelt vervolgens vast welke soorten bacteriën in de tandplak voorkomen. Aan de hand van de uitslag van dit onderzoek kan de mondhygiënist beoordelen of eventueel antibiotica - als ondersteuning van de behandeling - nodig is.

Heeft u vragen dan kunt u graag een afspraak bij de mondhygiëniste of de tandarts maken voor uitleg en voorlichting.